Midsummernight's Kiss

Mijn favoriete kerstliedjes

2011-12-17T19:20:00.003+01:00

Ondanks dat ik niet zo'n fan ben van ijs en gladheid, vind ik de winter toch een heerlijk seizoen. Dit komt mede door alle warme, gezellige feestdagen in december. Daarom wil ik vandaag mijn favoriete kerstliedjes met jullie delen. Nee, nog niet wegrennen. Ik beloof dat ik jullie niet lastig zal vallen met Wham, goed? Goed.

Allereerst 'Merry Christmas, everybody' van Slade. Oh wat is dit een geniaal nummer. Heel anders dan de traditionele, zoetsappige kerstnummers. Ik moet altijd lachen als ik dit liedje hoor. :)

Dit nummer hoorde ik voor het eerst in de film 'The Boat that Rocked'. 'Little Saint Nick' is een lekker vrolijk nummer zoals we ze van de Beach Boys gewend zijn.

Now for something more traditional, 'Happy Christmas, war is over' van John Lennon. Misschien vind ik dit nummer ook wel gewoon mooi omdat het van John Lennon is, maar ik vind het prettig. :)

Nog een klassieker! 'Driving home for Christmas' van Chris Rea. Heel fijn om naar te luisteren.

Ik weet het, ik weet het, vreselijk. Guilty pleasure all the way, ik kan Mariah's zeurstemmetje dan ook alleen maar waarderen rondom kerstmis. Wees maar gewoon blij dat ik vandaag voor 'Miss you most' gekozen heb en niet voor 'All I want for Christmas'. Want die laatste kan ik stiekem ook wel waarderen.

En nu is het aan jullie. Zijn jullie ook wel van de kerstliedjes kunnen jullie ze echt niet uitstaan?

Meneer Smeets

2011-12-07T22:18:00.002+01:00

’S Avonds kijk ik vaak met mijn moeder naar De wereld draait door. Vaak doe ik dit met veel plezier en vooral het culturele deel van dit programma trekt mij. Helaas zijn er ook regelmatig gasten die me het bloed onder de nagels vandaan halen en vandaag was er helaas zo’n gast aanwezig.

Designer Job Smeets van het designerduo Studio Job is onlangs door Time Magazine uitgeroepen tot een van de meest invloedrijke designers ter wereld. Ook heeft Studio Job momenteel een expositie in het Groninger museum. Allemaal leuk en aardig, maar waar de discussie van deze avond vooral over ging was een bepaald kunstwerk dat het Groninger museum niet tentoon wilde stellen.

Dit kunstwerk was een tekening van concentratiekamp Auschwitz, van boven af gezien. De kunstenaar begreep niet dat het Groninger museum dit niet op wilde hangen. Toen hem gevraagd werd waarom hij dit gemaakt had kwam hij niet verder dan dat hij ‘taboes’ wilde doorbreken. Meneer de kunstenaar, in mijn ogen is dit verhaal geen taboe. Als het een taboe was, waarom komt het in geschiedenislessen dan zo uitgebreid aan bod? Het is niet dat er niet over de gebeurtenissen gepraat wordt, omdat men bang is voor een ongemakkelijke situatie. Er wordt niet over gepraat omdat de mensen die alle gruwelen daar hebben meegemaakt, dit niet allemaal nog eens willen oprakelen. De reden dat het Groninger museum dit werk niet tentoon wil stellen, is niet omdat ze het taboe niet willen doorbreken, maar omdat ze de wonden van de overlevenden niet open willen rijten. En wat mij betreft is dat een hele juiste beslissing.

Wat wij nog wel het meest tegen de borst stuitte was het feit dat de man geen idee leek te hebben van wat hij fout had gedaan. Hij had er absoluut geen rekening mee gehouden dat dit kunstwerk mensen pijn zou kunnen doen en vergeleek het schilderij met een kleed met vliegen erop, dat hij ook gemaakt had. Dit kleed werd wel geëxposeerd, ook al zijn er mensen die doodsangsten uitstaan bij het zien van een insect. Hoe gek ben je, als je overlevenden van een concentratiekamp vergelijkt met mensen met een insectenangst? Ik vraag me ernstig af hoe meneer Smeets zonder enige gêne zo’n discussie kan aanhoren. Hij zat daar maar, overtuigd van zijn eigen gelijk en zich van geen kwaad bewust. De man had zelfs nog enkele concentratiekampen bezocht, maar blijkbaar heeft het niet hetzelfde effect gehad, als het op de meeste mensen heeft. Ik zou dan ook graag willen weten waar meneer Smeets zijn hart heeft gelaten, want op de goede plek zit hij in ieder geval niet meer.

Day 15 - A song that describes you

2011-10-10T10:18:00.003+02:00

Pfoe. Dat vind ik een hele moeilijke. Ik denk dat ik toch maar weer voor The Middle van Jimmy Eat World ga.

Bron: weheartit.com

Ik zeg vaak tegen mensen dat alles wel weer goed komt. Degene die ik daar vaak nog het meest van moet overtuigen, dat ben ik zelf. Ik vind het heel lastig om voor mezelf te geloven dat alles wel goed komt, dat ik dat examen wel aankan en dat het me lukt om dat PWS mooi af te ronden. De tekst van dit nummer is een van de motto's die ik in mijn leven hanteer. Ook met het stukje tekst wat hierboven staat ben ik het wel eens. Ik zou meer voor mezelf moeten gaan leven en niet langer moeten proberen anderen altijd maar gelukkig te maken, zeker niet als dat mij niet gelukkig kan maken. Dit nummer beschrijft mij misschien niet helemaal, maar wel de manier waarop ik zou willen leven en waar iemand mij soms eens aan zou moeten herinneren. En als er even niemand is, dan heb ik altijd dit nummer nog.

Day 14 - A song that no one would expect you to love

2011-10-01T10:44:00.004+02:00

Ik weet niet of jullie het weten, maar ik ben een vrij klein, blond meisje. Ik zie er eigenlijk uit als een vredelievend, onschuldig persoontje. Ik denk niet dat mensen die mij niet goed kennen zouden verwachten dat ik erg kan genieten van harde rockmuziek. Vandaar dat ik voor vandaag voor One van Metallica ga. Want wat is dat toch een heerlijk nummer.

Bron: weheartit.com

De mannen van Metallica zijn helaas niet echt aantrekkelijk, maar ze maken wel erg fijne muziek. Als je er tenminste voor in de stemming bent.

Day 13 - A song that is a guilty pleasure

2011-09-30T08:52:00.002+02:00

Een guilty pleasure? Lastig. Ik zie eigenlijk geen van de nummers waar ik naar luister als guilty pleasure. Misschien als ik een stiekeme obsessie met Frans Bauer had wel, maar gelukkig is dat niet het geval. Zal ik dan maar gewoon voor een Disney nummer gaan? Ik weet dat er meer dan genoeg mensen zijn die vinden dat Disney nog prima kan voor jongeren/volwassenen (en daar ben ik het volledig mee eens), maar er zijn er vast ook wel die het nog steeds iets voor kinderen vinden. Eigenlijk wilde ik dit nummer in het nederlands plaatsen, maar deze was niet op youtube te vinden. Vandaar dat we gaan voor de engelse versie: A world without fences uit Lady and the Tramp 2.

Dit is een van mijn favoriete disneyfilms. Ik heb hem in het nederlands zo vaak gekeken dat ik de nummers nog steeds uit mijn hoofd ken. En geef het nou maar gewoon toe, Disney is en blijft leuk.

Day 12 - A song from a band you hate

2011-09-27T08:59:00.002+02:00

Met dit artikeltje ga ik vast geen vrienden maken. Ik zei al dat ik vind dat er al veel te veel aandacht aan deze band besteed wordt, en dat meen ik ook echt. Ik heb namelijk een gloedhekel aan Coldplay. Die kerel zijn stem vind ik zo ontzettend irritant en de liedjes zijn over het algemeen of ontzettend slaapverwekkend, of een soort van kermismuziek. Het ergste is nog wel Every teardrop is a waterfall.

Bron: weheartit.com

Ik weet niet wat het is, maar ik word gewoon echt niet blij van die nummers.De teksten zijn wel aardig, maar daar blijft het toch echt bij.

Day 11 - A song from your favorite band

2011-09-23T14:30:00.003+02:00

Oeps. Ik heb per ongeluk alweer veel te lang niets gepost. Gelukkig heb ik wel een goede reden. Ik zit namelijk in mijn eindexamenjaar en moest de afgelopen week hard werken om een profielwerkstuk in elkaar te schuiven. Vandaar dat de updates even uitbleven, maar ik ga gewoon verder waar ik gebleven was.

Een liedje van mijn favoriete band. Ha. Die heb ik zeker wel. Ik heb jullie er ook al eerder over verteld. Mijn favoriete band is namelijk Di-rect. Ik wilde jullie eigenlijk hun nieuwste nummer laten horen, maar ik denk dat ik toch maar voor een albumtrack ga. Namelijk When you're lost.

Ik ga jullie niet eens meer uitleggen waarom dit mijn favoriete band is. Het is gewoon zo en ik hoop dat jullie het ook leuk vinden.

Day 10 - A song that makes you fall asleep

2011-09-14T10:00:00.000+02:00

Oei. Dat is een moeilijke zeg. Ik val niet vaak in slaap met muziek. Ik word er wakker mee en breng er mijn dag mee door, maar in slaap vallen met muziek? Nee. Ik had wel een lijstje met slaapliedjes in mijn iTunes, maar die is ooit verdwenen bij een computercrash. Wel weet ik nog dat er een aantal nummers van Stevie Ann instonden waaronder Leaves keep falling down.

Bron: weheartit
Nou ja, of ik echt in slaap zou kunnen vallen bij dat nummer weet ik niet. Ik zou sowieso overal wel bij in slaap kunnen vallen als ik moe ben, dus echt veel zegt dit nu ook weer niet. ;)

Day 9 - A song that you can dance to

2011-09-13T10:00:00.000+02:00

Ik ben niet echt een danser. Ik ben er ook zeker niet goed in, maar ik kan in principe eigenlijk overal wel op dansen. Ik heb laatst even debiel in de woonkamer gedanst op Michael Jackson's Thriller. Dus laten we die hier maar neerzetten hè?

Blog: weheartit
Ik ben niet zo'n Michael Jackson fan. Nooit geweest ook. Ik wist van heel veel nummers niet dat ze van hem waren, daar kwam ik pas achter op de dag dat hij dood ging en MTV non-stop muziek van hem uitzond. Hij was natuurlijk een geniale muzikant, maar zijn muziek sprak me gewoon niet aan. Laat ik hem hier dan toch nog maar eens mee eren. Dansen kan je op zijn muziek nou eenmaal goed.

Day 8 - A song you know all the words to

2011-09-12T10:00:00.000+02:00

Are you kidding me? Ik zing graag weet je nog? Er zijn meerdere nummers waar ik de tekst volledig van ken. Niet enorm veel, maar wel wat. Wel vind ik het altijd heel lastig om ze volledig te zingen zonder dat ik de achtergrondmuziek erbij heb. Ik denk dat ik voor vandaag maar voor I don't wanna miss a thing van Aerosmith.

Bron: weheartit.com

Dit nummer ken ik eigenlijk al een hele tijd uit mijn hoofd, sinds ik hem ooit, alweer een hele tijd geleden, op de piano heb gespeeld. Krijgen jullie al een beetje een beeld van mijn muzieksmaak? En kan je je er wel in vinden, of vindt je het verschrikkelijk?

Day 7 - A song that reminds you of a certain event

2011-09-11T10:00:00.000+02:00

Dit nummer had ik ook kunnen plaatsen bij dag 5, een vriend van me is namelijk gek op het nummer, maar ik heb toch maar besloten hem hier te plaatsen. Het doet me namelijk ook denken aan de dag dat ik met hem en een andere vriend de kamer van een vriendin geverfd heb. Het nummer is Good life van One Republic.

Bron: weheartit.com Yeah, this kitty is definitely living the good life.

Ach ja. Je zou zeggen dat het verven van een kamer niet zo fantastisch is, maar het was een gezellige middag met drie mensen die ik al lange tijd niet meer gezien had, en daar hoort dit nummer bij.

Day 6 - A song that reminds you of somewhere

2011-09-10T10:00:00.002+02:00

Vorig jaar heb ik mijn herfstvakantie doorgebracht in de mooiste stad van Europa, Londen. Toen mijn vader ons erg vroeg in de ochtend naar het station reed, hoorde ik een Beatles nummer op de radio, dat ik nog nooit eerder gehoord had. Ik vond het, zoals alle Beatles nummers, fantastisch. Toen ik een halve week later in Londen in een HMV (muziekwinkel) stond, hoorde ik het nummer weer. Dat nummer was Fool on the hill.

Bron: weheartit.com
Dit nummer staat voor mij voor altijd verbonden met Londen. Waar ik naast de HMV, ook nog bij the British music experience, Abbey Road, the Beatles shop en It's only rock and roll ben geweest. Als ik er zo op terugkijk, was het een aardig muzikale reis. Hopelijk mag ik snel nog eens terug.

Day 5 - A song that reminds you of someone

2011-09-09T10:00:00.002+02:00

Ik zou hier natuurlijk heel afgezaagd een liedje neer kunnen zetten dat me aan mijn vriendje doet denken, en ik heb ook meerdere liedjes die prima aan die beschrijving voldoen, maar zoals ik al zei vind ik dat wat afgezaagd. Vandaar dat ik hier een nummer plaats dat voor mij onlosmakelijk verbonden staat met een van mijn beste vriendinnen. Dit is namelijk het nummer Stella van All time low.

Bron: weheartit.com

Het nummer doet me voornamelijk aan haar denken omdat All time low haar favoriete band is, maar ook omdat ze hem duizenden keren opgezet heeft op een feestje, omdat ze er maar geen genoeg van kon krijgen. Afgelopen juni heb ik voor haar het nieuwste album van de band gekocht, op de dag dat deze uitkwam. Heel snel in een pauze, om te voorkomen dat ze me voor zou zijn. Ze was er zó ongelooflijk blij mee, echt heerlijk om haar zo te zien.

Day 4 - A song that makes you sad

2011-09-08T10:00:00.001+02:00

Ik dacht dat ik jullie verteld had over mijn all time favorite serie, maar mijn blog denkt daar toch anders over. Binnenkort zal ik dus vast een logje schrijven over FLIKKEN. Een vlaamse politieserie. Dus nee, niet de nederlandse variant Flikken Maastricht en nee, het is geen Flikken Gent. Het is gewoon Flikken.

Anyway, een van de zieligste seizoenen van deze serie is seizoen vijf. Voor deze afleveringen hebben Fonny de Wulf en Piet van den Heuvel het perfecte nummer geschreven: Goodbye.

Bron: weheartit.com

Dit nummer kan mij vrij vaak aan het huilen krijgen, zeker als er een ietwat zielige aflevering voor zat. Als ik daar dan de eerste noten van dit nummer bij hoor, krijg ik over het algemeen wel tranen in mijn ogen. Het maakt me zeker verdrietig.

Day 3 - A song that makes you happy

2011-09-07T10:00:00.000+02:00

Ik luister niet zo heel erg vaak naar Nederlandstalige muziek, maar ik hou er op zijn tijd wel van. Vooral Acda en de Munnik vind ik erg prettig om naar te luisteren. Ik word oprecht blij van het nummer Het regent zonnestralen.

Bron: weheartit.com

Het is zo heerlijk simpel, zo vrij en vrolijk. Heerlijk om naar te luisteren als ik een beetje in een dipje zit. In dit geval doet Nederlandstalig voor mij zeker niet onder voor Engelstalig.

Day 2 - Your least favorite song

2011-09-06T10:00:00.003+02:00

Ik heb om eerlijk te zijn veel langer nagedacht over mijn minst favoriete nummer dan dat ik over mijn favoriete nummer moest nadenken. Ik ben dol op muziek, maar er zijn toch een hoop nummers die ik niet goed vind. Om eerlijk te zijn kwam er wel direct een nummer in me op, maar deze bewaar ik voor dag 12. Ik vind de band namelijk al meer dan genoeg overrated en vind het absoluut niet nodig ze nog vaker op mijn blog te vermelden.

Toen bedacht ik me opeens een afschuwelijk nummer dat ik nog niet zo lang geleden eens opgezet had, uit interesse waar alle commotie vandaan kwam. Dit nummer is inderdaad zo verschrikkelijk als ze zeggen. Ik heb nog nooit zo'n lelijke robotstem zo'n idiote tekst horen zingen. Ik hou jullie niet langer in spanning. My least favorite song is Friday van Rebecca Black.

Bron: weheartit.com. Dit plaatje vind ik dan wel weer geniaal, maar dat komt toch echt door Bellatrix Lestrange.

Ik begrijp het volkomen als jullie de link niet aanklikken, ik zal het je ook zeker niet aanraden. Het is gewoon afschuwelijk. ja, ook dit nummer heeft helaas al veel te veel aandacht gehad, maar het past goed bij de challenge van vandaag.

Photobucket wil de filmpjes niet meer uploaden, dus in het vervolg zal ik de liedjes gewoon naar Youtube linken. In dit geval vind ik het ook helemaal niet erg dat ik geen filmpje van mevrouw Black op mijn blog heb staan.

Day 1 - Your favorite song

2011-09-05T10:00:00.001+02:00

Mijn lievelingsliedje is eigenlijk al heel lang dezelfde. Love you more van Racoon.

Zanger Bart heeft een heerlijke stem en het is gewoon een fantastisch liedje om naar te luisteren en het heeft ook nog eens een heerlijke tekst. In oktober ga ik Racoon voor de derde keer live zien en ik verheug me er al ontzettend op, hopelijk spelen ze ook dit nummer weer, zodat ik weer heerlijk kan genieten.

30 Days song challenge

2011-09-04T21:03:00.002+02:00

Ik kwam deze challenge tegen op facebook en dacht meteen aan mijn blog. Eindelijk een tag die ik nog niet eerder op een blog tegengekomen ben en ook nog eentje die bij een van mijn grootste hobby's past. De komende dagen zal ik me dus, ondanks dat ik ook weer naar school moet, bezig gaan houden met deze tag. :)

day 01 - your favorite song
day 02 - your least favorite song
day 03 - a song that makes you happy
day 04 - a song that makes you sad
day 05 - a song that reminds you of someone
day 06 - a song that reminds you of somewhere
day 07 - a song that reminds you of a certain event
day 08 - a song that you know all the words to
day 09 - a song that you can dance to
day 10 - a song that makes you fall asleep
day 11 - a song from your favorite band
day 12 - a song from a band you hate
day 13 - a song that is a guilty pleasure
day 14 - a song that no one would expect you to love
day 15 - a song that describes you
day 16 - a song that you used to love but now hate
day 17 - a song that you hear often on the radio
day 18 - a song that you wish you heard on the radio
day 19 - a song from your favorite album
day 20 - a song that you listen to when you’re angry
day 21 - a song that you listen to when you’re happy
day 22 - a song that you listen to when you’re sad
day 23 - a song that you want to play at your wedding
day 24 - a song that you want to play at your funeral
day 25 - a song that makes you laugh
day 26 - a song that you can play on an instrument
day 27 - a song that you wish you could play
day 28 - a song that makes you feel guilty
day 29 - a song from your childhood
day 30 - your favorite song at this time last year

Mijn grijze madame

2011-09-03T11:57:00.003+02:00

O jee. Ik heb jullie alweer twee dagen in de steek gelaten. Wat natuurlijk nog meevalt in vergelijking met de vorige pauzes. De reden daarvoor is de grijze madame die je hieronder ziet. Dit kleine meisje heeft de afgelopen week voor nogal wat ophef gezorgd in het gezin.

Afgelopen zondag besloot mijn kleine schatje alles wat ze binnenkreeg uit te spugen. Dit bleef de hele dag een beetje doorgaan, zonder dat ze eigenlijk nog iets gegeten had. Maandag ging mijn moeder dus met mevrouw naar de dokter, die haar vocht heeft toegediend en haar iets tegen het braken heeft gegeven. Maandag en dinsdag wilde ze echter nog niet weer echt eten. Ik kwam er die dinsdag achter dat ze het wel probeerde. Ze nam de brokjes in haar mond, maar liet ze ook weer vallen en kreeg dus niet echt iets binnen. Woensdag is mijn moeder weer met haar naar de dierenarts geweest en die heeft haar ontstekingsremmers gegeven aangezien er waarschijnlijk een ontsteking in haar mond of keel zat. Toen leek alles weer goed te gaan. Mevrouwtje at weer en werd alweer een stuk actiever. Mijn moeder kwam er echter achter dat Neel nog steeds niet weer naar de kattenbak geweest is. Zo heel vreemd is dat natuurlijk niet, want echt veel had ze niet gegeten de afgelopen tijd. Anyway, mijn moeder is gister weer met haar naar de dierenarts geweest. Neel heeft opnieuw vocht toegediend gekregen en ook iets om haar darmen weer op gang te helpen.

Helaas ging het vanochtend weer fout en is mevrouw weer aan het spugen gegaan, waardoor ze ook weer niets wil eten. Mijn moeder zit op dit moment weer met haar bij de dierenarts en het is nog maar even afwachten wat ze ervan zeggen. Ik hoop in elk geval dat alles weer goed komt met mijn lieve meisje.

Update: Neeltje heeft gisterochtend nog een bloedtestje ondergaan, maar daarop was niets te vinden. Ze heeft speciaal voer gekregen. Toen ze terug thuis kwam wilde ze meteen eten. En veel ook. Ze bleef maar om ons heen hangen. Hopelijk blijft het nu goed gaan.

NOTD - Op een grote paddestoel + review

2011-08-31T11:03:00.005+02:00

Vandaag heb ik weer eens een Nail of the day voor jullie. Simpele rode nagels, met witte stipjes. De stippen heb ik erop gezet met de bolle kant van een lucifer. Hoewel het gebruiken van een dotting tool natuurlijk nog veel handiger zou zijn. De rode lak komt van de HEMA en heb ik al een hele tijd in mijn bezit. Het stickertje waar op zou moeten staan welke kleur het precies is is er al af, maar elke rode nagellak is natuurlijk prima. De witte stipjes heb ik gemaakt met Catrice Ultimate Nail Lacquer - 470 Snow Motion!. Daarna heb ik er nog Essence quick dry topcoat overheen gedaan. En dat is nou precies het product dat ik ga reviewen.

Want om eerlijk te zijn ben ik niet zo blij met deze topcoat. Hij belooft sneldrogend te zijn. Dat is hij ook wel, dat moet ik toegeven, maar nog steeds niet zó sneldrogend dat je na een paar minuten alweer kan gaan doen wat je wilt, dan heb je namelijk al gauw een lelijk hapje uit je nagellak. Daarnaast belooft hij natuurlijk te zorgen dat je nagellak niet gaat chippen. Daar zit hem nou net de kneep. Ik heb het gevoel dat mijn nagellak juist sneller chipt als ik deze topcoat draag. Ik hoef maar vijf minuutjes te werken bij de Subway of de bovenkant ligt er al af, dat heb ik zonder topcoat niet. Als ik ergens tegenaan stoot wanneer ik deze topcoat draag, chipt mijn nagellak meteen. Ook kan ik zo alle nagellak eraf trekken als er een klein stukje los zit.

Ook neemt de topcoat kleur in zich op en zorgt hij dat de basislaag nagellak weer een beetje oplost. Dat kun je ook goed zien op de foto's. Er zitten namelijk lelijke, rode strepen door mijn witte stipjes. Dat is dus niet de bedoeling. De prijs van deze topcoat is dan wel weer erg prettig. Hij kost namelijk maar €1,99'-. Dit maakt een hoop goed. Als je slechts een kleurtje nagellak draagt werkt de topcoat namelijk prima, op het snelle chippen na, maar misschien ben ik ook een beetje onvoorzichtig. Ik stoot vrij vaak ergens tegenaan en kan natuurlijk niet altijd verwachten dat mijn nagellak onhandig-proof is.

Sprokkelhout

2011-08-30T17:25:00.000+02:00

Ik ga jullie vandaag kennis laten maken met een bandje waarvan ik zeker ben dat jullie ze nog niet kennen: Sprokkelhout. Sprokkelhout is een bandje uit Groningen dat is ontstaan op het Praedinius gymnasium. Dit bandje heeft hier in Groningen de kunstbende gewonnen in de categorie Muziek (oh, verassend).Sprokkelhout maakt instrumentale muziek in het genre Psychedelic. Nou ben ik normaal gesproken niet zo van de instrumentale muziek. Ik zing graag en blèr daarom ook graag mee met de muziek waar ik naar luister. Ik moet zeggen dat ik deze muziek toch wel heel fijn vind om naar te luisteren. Eigenlijk is het nog beter om ze live te zien. Ik had nog nooit muziek van deze band gehoord vóór afgelopen zondag. Ik heb ze toen zien spelen op Noorderzon. Deze jongens rocken. En goed ook. De muziek zit echt fantastisch in elkaar en ze knallen gewoon van het podium af. Supertoffe muziek van vijf gasten die allemaal niet ouder zijn dan 18 jaar oud. Het bovenstaande design is de voorkant van hun demo ep, en gemaakt door twee van de bandleden. Multi-talentjes dus! Je kunt de muziek horen op hun Youtube kanaal. Enjoy!

A lack of inspiration

2011-08-29T22:52:00.000+02:00

Het zal jullie niet ontgaan zijn dat ik alweer een hele tijd niet geblogd heb. Dat klopt. Ik ben totaal inspiratieloos op dit moment. Niet alleen in het schrijven van blogjes, maar ook in het schrijven van verhalen, gedichten en liedjes. Nou ken ik mezelf al langer dan vandaag en weet ik dat de kans groot is dat mijn inspiratie op een onhandig moment terug komt. Over een week moet ik weer naar school. Ik begin dan aan mijn examenjaar, en ja, dat is een onhandig jaar om veel te bloggen, maar ik ga het proberen. Ja, natuurlijk, ik weet dat ik dat al eerder gezegd heb, maar ik ben nooit zo goed geweest in het bijhouden van iets en ook hierbij lijkt het niet erg te werken. Ondanks een gebrek aan inspiratie wilde ik toch graag even updaten hier.

Goed, zoals jullie zien heb ik de layout weer eens veranderd. Een iets herfstiger uiterlijk past voor mijn gevoel wel goed bij het aankomend seizoen (en stiekem helaas ook bij de afgelopen zomervakantie). Ik hou van Londen. Het is gewoon een heerlijke stad en ik hoop er gauw weer eens te komen. Daarom vond ik dat het wel een plaatje op mijn header verdiende.

Daarnaast heb ik jullie een hele tijd geleden verteld dat ik op zoek zou gaan naar werk. Tja, dat heb ik gevonden. In mei al, maar ik heb er gewoon niet aan gedacht om jullie ervan op de hoogte te brengen. Sinds mei dit jaar werk ik bij de Subway.

Tja, verder ben ik nog altijd blij met mijn vriendje, vrienden, familie en kat. Ik heb de afgelopen vakantie vrij veel gewerkt, maar ben ook met mijn ouders in Antwerpen geweest en heb een week gekampeerd in Zwolle met mijn vriendje. Ik ga de komende tijd op zoek naar dingen om over te bloggen en hoop dat jullie binnenkort weer van mij horen. Ooit zal het me lukken om hier dagelijks te posten. Daar ben ik van overtuigd.

Alarmstress

2011-07-04T20:09:00.001+02:00

Ik denk dat iedereen zich wel eens afvraagt wat er zal gebeuren als de sirenes die elke eerste maandag van de maand getest worden, een keer echt afgaan. Als ik heel eerlijk ben, schrik ik elke keer toch eventjes als ik ze hoor. Ik haal opgelucht adem op het moment dat ik zie dat het inderdaad twaalf uur is op de eerste maandag van de maand. Ik kan me ook heel goed voorstellen dat mensen dit juist helemaal niet hebben. Mensen die gewoon rustig doorgaan met wat ze aan het doen zijn en er vanuit gaan dat het wel de eerste maandag van de maand zal zijn. Wat als je je dan ineens beseft dat het eigenlijk helemaal geen maandag is, maar bijvoorbeeld een vrijdag, ergens midden in de maand? Persoonlijk zou ik dan volledig in de stress schieten, maar ik weet dat een vriendin van me op dat moment zou denken dat het waarschijnlijk een foutje is, en gewoon door zou gaan met wat ze aan het doen is. Dit soort alarmen zijn er om te zorgen dat mensen bepaalde acties uit gaan voeren zoals het netjes sluiten van ramen en deuren en het aanzetten van de televisie. Daar zullen ze dan wel te horen krijgen wat er aan de hand is, en dat er geen reden is tot paniek. Ikzelf denk juist dat er enorme chaos uit zou breken, aangezien er uiteindelijk toch niemand is voorbereid op wat er ook maar aan de hand kan zijn. Het enige wat men weet, is dat hij of zij naar de televisie moet kijken als het alarm een keer niet op de afgesproken tijd afgaat. Ook hebben we door het testen van dit alarm, zelf al een perfecte tijd afgesproken met iedereen die dit miezerige landje iets aan zou willen doen. Als ze niet willen dat de Nederlanders in paniek raken of direct weten dat er iets gebeurd is, moeten ze hun aanslag gewoon plannen op de eerste maandag van een willekeurige maand om twaalf uur ’s middags.

Eigenlijk geldt dit fenomeen voor alle alarmen die wel eens getest worden. Haal je eens een willekeurige brandoefening op een middelbare school voor de geest. Ik weet niet hoe dit bij jullie zit, maar bij mij op school is dit altijd een vreselijke aanfluiting. Leraren maken rustig af waar ze op dat moment mee bezig waren en lopen dan kalmpjes naar de deur om deze voor iedereen open te maken. De leerlingen zijn op zo’n moment altijd verschrikkelijk blij dat ze weg mogen. Een brandoefening betekent over het algemeen dat er minstens een dik kwartier van de les verloren gaat, en met wat geluk valt het op te rekken tot een half uur. Leerlingen maken rustig van de gelegenheid gebruik om nog even langs hun kluisje te gaan om hun jas op te halen. Want je gaat toch niet de kou in zonder jas? Willen ze soms dat je ziek wordt? Denk je eens in wat er zou gebeuren als er een keer echt brand uitbreekt. Er hoeft maar een leerling te zijn die dit ziet en binnen vijf minuten is elke leerling op de hoogte en breekt de chaos los. Ik kan je verzekeren dat er hierbij een aantal gewonden zullen vallen, zeker op een drukbevolkte school zoals de mijne. Wanneer iedereen tegelijk van dezelfde trap af wil, gaan er nou eenmaal dingen mis. Er kunnen nou eenmaal niet meer dan duizend mensen tegelijk van eenzelfde trap af gaan. Dat gaat fout.

Het heeft natuurlijk ook geen zin om deze oefeningen niet uit te voeren, en ja het systeem moet natuurlijk af en toe getest worden, maar als puntje bij paaltje komt zijn we toch allemaal de klos. Moraal van dit hele verhaal? Geen idee. Het rolde gewoon uit mijn vingers toen ik vanmiddag weer eens een meter de lucht in vloog toen ik de sirene hoorde.

Magische Momentjes

2011-05-18T20:51:00.000+02:00

Soms voel je je ineens even heel gelukkig. Dit soort momenten zijn echt heerlijk en komen altijd wanneer je ze niet verwacht. Vanmiddag had ik ineens zo’n momentje. Ik hoefde pas om vijf over een op school te zijn en daar bleek dat we bij Duits ook alleen een film zouden kijken. Het uur daarna was een tussenuur. Ik had dus een nogal nutteloos gevoel en liep na de pauze naar de bovenste verdieping, om een boek te gaan lezen. Hier trof ik een klasgenoot van mij aan. Hij bleek ook een tussenuur te hebben en omdat hij later die dag pianoles had, wilde hij nog even oefenen. Hij ging hiervoor naar de muziekschool –die nog geen vijf minuten van onze school af is- en vroeg of ik met hem meekwam. Omdat ik natuurlijk niets beters te doen had, ging ik met hem mee. Daar aangekomen begon hij met oefenen. Hij speelde een prachtig nummer en ik was heel even ontzettend gelukkig. Het was zo’n mooi, magisch moment. Het is dat ik het liefste vriendje van de wereld al heb, maar anders. ;) Bij het schrijven van dit stukje heb ik het nummer al een paar keer opgezet. Ik vind het nog steeds een prachtig nummer, ondanks dat mijn klasgenoot het mooier speelde. Ik zal bij dit nummer waarschijnlijk altijd terug kunnen denken aan dit moment, en me er heel happy bij kunnen voelen. Dit kleine momentje heeft mijn dag zeker verbeterd en zo zijn er nog vele andere voorgevallen. Dit zijn de momentjes in het leven waar je het van moet hebben en volgens mij kun je dit soort momentjes elke dag opnieuw beleven, als je maar goed kijkt.

We Heart It

2011-02-11T18:06:00.000+01:00

Daar zijn we weer. Ik heb weer een tijdje niet geblogt. Dit was omdat mijn laptop het begeven heeft en ik dus steeds tussen de twee computers van mijn ouders switchte. Hierdoor kon ik niet zo makkelijk bij mijn bestanden en iets uploaden wilde ik liever niet doen omdat ik alles dan door de war krijg. De Free record shop heeft mij, zoals ik al verwacht had, niet aangenomen en ik ben nu bezig met het samenstellen van een goede sollicitatiebrief om naar het biologische fastfoodrestaurant dat hier in de stad komt te sturen.

Anyway, dat is niet waar ik deze post aan wil wijden. Ik wil deze post namelijk wijden aan een geweldige website, namelijk We Heart It. Op deze website staan allemaal leuke, mooie en soms inspirerende plaatjes. Op deze site kun je een account aanmaken waarop je de plaatjes die je mooi vindt kunt "hearten". Deze plaatjes komen dan in jou "heart" terecht. Ik weet niet hoe het komt, maar ik vind het erg verslavend om naar al deze mooie plaatjes te kijken en wil daarom ook een aantal van mijn favorieten met jullie delen. Ook het plaatje in de lay out komt van We Heart it

Op zoek naar werk

2011-01-15T22:06:00.000+01:00

En ja hoor, de eerste stap naar een minder nutteloos leven wordt gezet. Ik ben namelijk op zoek naar een bijbaantje. Ik heb nog nergens voor gesolliciteerd omdat ik nog een CV moet opstellen, maar ik ben nu al ontzettend zenuwachtig. Ik ben namelijk nog altijd bang dat het me niet bevalt of dat het mijn schoolwerk ontzettend in de weg gaat zitten. Of, en eigenlijk vind ik dat nog wel het ergste, dat ik heel weinig tijd over hou om met mijn vriendje te zijn. Klinklare onzin natuurlijk, er zijn genoeg jongeren die hun bijbaantjes perfect kunnen combineren met hun relatie. Waarom zou ik dat niet kunnen? Juist, dat kan ik wel. Mijn sollicitatieronde zal beginnen bij de Free Record shop. Ik hou ontzettend veel van muziek en het lijkt me dan ook ontzettend gaaf om daar te gaan werken. Hopelijk word ik daar dan ook aangenomen en anders gaat het zoeken gewoon verder. I won't give up.

Wishlist

2011-01-12T21:55:00.000+01:00

Ik heb geen idee of dit jullie ook maar enigszins interesseert, maar ik ga het toch posten. Iedereen wil natuurlijk wel eens wat hebben. Ik wil graag mijn wishlist met jullie delen.

88 Palette.

Ja, ja. Het geweldige palette, het palette waar iedere beautyblogger het al over gehad heeft. Ik wil hem ook. Al die geweldige kleurtjes waarmee ik zou kunnen expirimenteren. Ik draag niet vaak oogschaduw, ik heb er dan ook niet veel van en juist daarom zou ik dit palette zo graag wille. Voor niet al te veel geld heb ik dan direct een heleboel kleurtjes in huis. Helaas heb ik hier momenteel het geld nog niet voor over, ondanks dat ik heel veel andere nutteloze dingen koop.

Een lekkere warme sweater.

Ik ga in maart een weekje met school naar Praag en in maart is het daar nog ontzettend koud. Ik wil daarvoor graag een lekkere warme sweater. Het probleem is echter dat ik er tot nu toe nog geen gevonden heb die warm is en er ook nog een beetje mooi uitziet. Sweaters zijn namelijk niet helemaal mijn stijl, dus ik vind ze niet gauw mooi.

Di-rect cd's Over the Moon en All Systems go.

Ik heb al eerder laten weten dat ik een groot fan ben van Di-rect en dit zijn de twee cd's die ik nog mis. Helaas is het ontzettend moeilijk om eraan te komen. Ik kan ze natuurlijk bestellen via bol.com, maar dan zijn ze veel duurder dan ze eigenlijk zouden moeten zijn en ik heb niet zulke goede ervaringen met de levertijd van Bol. Toch denk ik dat ik het binnenkort maar eens ga proberen, want anders krijg ik ze nooit in mijn bezit. In de winkels zijn ze echt niet meer te krijgen.
Catrice - Big Spender Wanted.

Ik denk dat het jullie al wel opgevalle is dat ik een grote fan ben van de Catrice lakjes. Ik zag deze lak laatst op de nagels van een klasgenote en besloot toen dat ik hem echt moest hebben. Hij is zó ontzettend mooi roze.

Dear Blank, please blank

2011-01-10T20:49:00.000+01:00

Toen ik weer eens een dag had waarop ik me verveelde en waarop ik op mijn vriendje wachtte surfte ik wat rond op Mylifeisaverage.com. Op deze website trof ik echter een andere site aan en sindsdien, ben ik verslaafd. Ik lees elke dag de nieuwe berichtjes en lig soms compleet krom van de lach achter mijn computer.

Dear morning,

There is a reason we sound alike.

Sincerely mourning.

Dear blank, please blank is een website die volstaat met dit soort korte, grappige tekstjes en het is een prima tijdverdrijf voor als je je verveelt. Ik hoop dat ik hiermee niet zorg dat jullie er net zo verslaafd aan raken als ik, want dat is nogal makkelijk.

Dear Icebergs,
Sorry to hear about the global warming. Karma's a bitch.
Sincerely, the Titanic.

Ik zit ermee

2011-01-09T19:03:00.000+01:00

Ik weet niet waarmee, maar ik zit ergens mee. Ik irriteer me de laatste tijd heel vaak aan dingen en ik irriteer me er momenteel vooral aan dat ik nooit iets met mijn blog doe. Stiekem denk ik dat het ook komt door de lay-out van de blog. De blog oogt als een mode-/beautyblog, terwijl het dat eigenlijk helemaal niet is. Ik zit er dan ook aan te denken om de lay-out te gaan veranderen. Natuurlijk blijft mijn blog redelijk girly, maar ik kan absoluut niet meer tegen de huidige lay-out. Ik weet nog niet precies wat ik ermee wil, maar het moet anders, dat staat vast.

Ik denk echter niet dat dit is waar ik mee zit, misschien komt het gewoon door het weer, maar ik zit de laatste tijd niet helemaal lekker in mijn vel. Ik ben snel geïrriteerd, hoewel ik weet dat dit eigenlijk nergens voor nodig is. Ook voel ik me constant gestresst, hoewel ik amper iets hoef te doen. Ergens heb ik ook het idee dat dit juist het probleem is. Ik heb het idee dat ik niets doe, nutteloos ben. Dit jaar is mijn pianoles weggevallen, omdat ik hier al acht jaar op zat werd ik eraf gekickt om op die manier de wachtlijsten te verkorten. Belachelijke actie, als je het mij vraagt. Op deze manier raak je gemotiveerde leerlingen kwijt en vervang je deze door kleuters die van hun ouders per se een instrument moeten bespelen. Nu doe ik dus bijna niets meer. Ik speel op vrijdagmiddag toneel op de toneelvereniging van mijn school en ik zwem op zaterdagochtend. Hoewel ik vorig jaar niets aan sport deed en dus eigenlijk mijn pianoles vervangen heb met het zwemmen voelt dit niet zo. Dit zwemmen is gewoon op eigen initiatief en samen met een vriendin, hierdoor voelt het niet alsof ik echt aan het sporten ben. Eigenlijk was het stoppen met pianoles de ultieme gelegenheid om eindelijk te gaan doen wat ik al jaren wil: zingen. Zangles dus. Nu heb ik me hier ook voor opgegeven, maar ik ben natuurlijk gewoon op een wachtlijst terecht gekomen en heb hier uiteindelijk niets meer van gehoord. Misschien dat ze me volgend jaar wel toelaten, maar daarvoor moet ik nog een half jaar wachten. Eigenlijk zou ik ook wel een bijbaantje willen, maa ik ben bang dat ik daarmee mijn schoolwerk in gevaar breng, ik ben namelijk geen meisje dat iets durft te zeggen als ze het niet met haar werktijden eens is. Dus voorlopig speel ik Sims, hang ik met mijn vriendje (waar ik overigens nog steeds ontzettend blij mee ben) op rond hier in huis en maak ik af en toe eens wat huiswerk. Ik voel me ontzettend rusteloos, maar ik weet bij god niet wat ik eraan zou moeten doen.

De reden dat ik jullie nu verveel met dit enorme zeikbericht is dat de plaats waar ik altijd kwam om te zeuren niet meer bestaat. Ik merk nu dat Tijdverdrijver toch wel een deel van mijn leven was waar ik veel tijd aan besteedde. Ik weet niet meer hoe ik deze tijd nu moet besteden. Ik wil graag blijven schrijven, maar nu ik Tijdverdrijver niet meer heb, weet ik niet meer waarover en heeft het ook niet echt een doel meer. Op deze site was ook een klaagmuur, daarop uitte ik mijn frustraties altijd. Toen dit wegviel gebruikte ik Twitter hiervoor, maar nu dit geïfiltreerd raakt met familieleden vind ik het ook niet fijn meer om daar mijn frustraties te uiten en lange berichten zoals deze kunnen daar ook niet geplaatst worden. Vandaar dit geklaag en het voelt goed dat het er nu uit is.

NOTD - Essence Show your feet - 01 Caribbean Sea

2010-12-21T19:26:00.001+01:00

Vandaag post ik voor het eerst een nail of the day. Dit lakje is er een van Essence. Uit hun Show your feet lijn. Dit is een speciale lak voor op je teennagels, maar ik denk niet dat de lak anders wordt als ik hem op mijn nagels smeer. Dit blauwe, shimmery lakje heeft de tropische naam Caribbean Sea. In het echt is de lak ietsje donkerder. De lak belooft binnen een laagje dekkend te zijn. Dit is niet het geval, maar dat is eigenlijk bij geen enkele lak zo. Op de foto heb ik twee laagjes op en dan is hij goed dekkend. Ook belooft de lak extreme long-lasting te zijn. Dat is helaas niet echt het geval. Zodra je ergens tegenaan stoot, heb je een chip in je lak. Nu zijn mijn nagels ook enorm broos omdat ik zo lang nagels gebeten heb en buigen ze snel om, waardoor de lak beschadigd, maar toch vond ik dit niet zo prettig. Ook droogt de lak niet snel. Toen ik na een vrij lange droogtijd weer verder ging met wat ik aan het doen was, zag ik dat er weer een stuk gesmudged was. Beetje jammer. De prijs is dan wel weer mooi, die is namelijk slechts €1,99.

3fm Serious Request

2010-12-20T14:37:00.001+01:00

Elk jaar rondom kerst organiseert 3fm Serious Request. Drie dj's betrekken dan voor een aantal dagen het Glazen huis. Dit jaar staat dit huis in Eindhoven en halen dj's Giel Beelen, Coen Swijnenberg en Gerard Ekdom geld op voor de "stille slachtoffers van Aids". Weeskinderen die hun ouders zijn verloren aan de gevolgen van Aids en HIV. Vaak leven deze kinderen in zware armoede. Soms leven hun grootouders nog, maar vaak staan deze wezen er helemaal alleen voor. Vaak met de zorg voor hun jongere broertjes of zusjes op hun schouders. De kinderen zijn veel te jong om voor hun hele familie te zorgen en vaak redden zij dit dan ook niet. Soms zijn deze kinderen zelf ook HIV positief. In samenwerking met het Rode Kruis zorgt 3fm ervoor dat deze kinderen weer een toekomst hebben. Het Rode Kruis levert eten, schoolmateriaal en medicijnen en vangt de kinderen op, zodat ze niet meer volwassen hoeven te zijn, terwijl ze dit nog lang niet zijn.

Ikzelf vind Serious Request een geweldig initiatief en ik wil jullie dan ook graag oproepen om hier iets voor te doen. Zelfs door je lege flessen in te leveren kun je geld inzamelen voor Serious Request. Dat lijkt me een kleine moeite toch?

De wereld is niet zo mooi

2010-12-13T21:41:00.000+01:00

Ik ben een kleine blog, een hele kleine, maar ook ik merk dat het blogwereldje niet mals is. Afgelopen weekend las ik het onderstaande artikel op girlsinthecity en ik kon me er meteen in vinden. Ik had meteen een aantal voorbeelden van dit soort acties in mijn hoofd. Nadat er vandaag een hoop commotie rondom blogs op Twitter was, hebben een aantal bloggers besloten het onderstaande artikel op hun blog te plaatsen. Ook ik wil hier graag in meegaan. Gewoon om mezelf er aan te herinneren dat ik me niet raar moet gaan gedragen als mijn blog ooit groter wordt. Ik kies hiermee geen kant, ik heb absoluut niets tegen grote blogs, integendeel. Ik volg ze met plezier, maar soms wordt het gewoon te gek.

Anderhalf jaar lang al ben ik een blogger. Blogger. Bloggen. Het klinkt als één of andere nare onsteking ergens in je gewrichten ofzo. Maar goed, ik ben gaan bloggen omdat ik ontzettend hou van schrijven. Ik schrijf ervaringen en gevoelens van me af. Ik schrijf over fashion. Ik schrijf over beauty. Over alles wat je kan verzinnen. Ik wil zelfs wel schrijven over hoe je huurtoeslag moet aanvragen mocht je dat willen weten. Kortom; zolang ik mijn eigen mening aan een artikel kan hangen, schrijf ik graag.
In deze anderhalf jaar heb ik ontzettend veel mensen leren kennen. Mijn netwerk is bijzonder hard gegroeid, bestaande uit mensen uit verschillende industrieën. Harstikke leuk. Deze mensen helpen je om verder te komen, om meer kennis te krijgen van hoe groot de mogelijkheden wel niet zijn als blogger. Daarnaast is het ook nog eens leuk om zo ontzettend veel informatie te krijgen. Eigenlijk is bloggen en de wereld er om heen harstikke leuk. Je leert veel mensen kennen, je sociale kring wordt groter en deurtjes gaan op een kiertje staan. Naast al die leuke mensen, kan je ook nog eens allemaal gratis spulletjes opgestuurd krijgen! Wow, supercool! Het is ook supercool! I love what i do.

Alleen naast al die leuke mensen die je leert kennen zitten natuurlijk altijd die eikels. Mensen die je in eerste instantie leert kennen maar die iets mankeren waar je je vinger niet op kan leggen. Weet je wel? Van die mensen die je ontmoet samen met je vriendinnen en achteraf praat je met elkaar na en zeg je dat er iets is met die persoon die je net hebt leren kennen. Beide zeggen jullie: “Ooh ja, ik had dat ook”. Dat soort mensen. Nou die heb ik ook ontmoet. Een heleboel. Allemaal bloggers. Zelfbenoemde BN-ers. Zelfbenoemde journalisten. Zelfbenoemde whatever. HALLO! Je bent maar een blogger. Iets bekender dan de ander, iets drukker dan de een, maar uiteindelijk komt het allemaal op hetzelfde neer. Iedereen schrijft. Over iets. De één over het nieuwe rode lipstickie van Lancôme en de ander over één of ander zweverig boek waarvan je leven in één keer helemaal fantastisch zou moeten worden.

Ja, de blogwereld is ontzettend leuk. Alleen aan alles wat leuk is zit ook een keerzijde. De keerzijde van de (vrouwelijke) blogwereld bestaat uit roddels, leugens, streken, onuitstaanbare arrogantie en nog meer van die typische vrouwenacties. Direct zeggen tegen iemand? Over de telefoon? Via de mail? Via Direct Message op Twitter voor mijn part… Dat kan blijkbaar niet. Er wordt liever heen & weer gemaild over wat anderen wel niet doen. Over wat anderen nou weer schrijven. Over wat anderen nou weer geregeld hebben. Over dit, dat, zus en zo. Niemand is leuk, maar deze mensen zijn fantastisch. Doen alsof Girls in the City een leuke site is, maar ondertussen hoor ik lelijke dingen tussen de regels door. Ideeën ontfutselen zodat zij die kunnen gebruiken. Mij opbellen om te roddelen, mij mailen om te roddelen, mij dm-en om te roddelen. Heb je dit en dat al gehoord over die en die? Uh, nee? Natuurlijk niet! Vertel! Ja. Ik ben net zo slecht. Ik heb meegedaan met al deze gore praktijken. Dit duurde niet zo lang gelukkig. Dat ik dit nog heb volgehouden, zeg. Informatiegeil. Ik deed er zelf niets mee. Een mailbestand vol met roddels, gezeik en gejengel van bloggers die boven zichzelf uitstijgen. Over leugenaars, aanstellers en huilebalken. Outlook barst bijna uit elkaar.

Naast al het geroddel, gebitch en nare streken heb je ook nog het naar beneden halen van mensen. Het denigrerend praten over kleinere blogs. Nog net geen rollende ogen erbij. Nog net niet, of wat zeg ik het gebeurt wel. De kleinere blogs worden onderuit gehaald. Kleinere blogs zijn onbelangrijk. Geen prioriteit. Kleinere blogs leveren geen publiciteit op en zijn een lachertje. Een lachertje? Is er ooit wel eens in deze mensen hun hoofd opgekomen dat het niet voor iedereen om publiciteit draait. Niet iedereen hoeft een zelfbekroonde BN-er te zijn. Er zijn werkelijk mensen die het gewoon erg leuk vinden om hun ei kwijt te kunnen op het net. Of het nou gaat om beautybloggers, schrijfbloggers (dat is vast nog geen woord, maar vanaf nu dan wel), fashionbloggers of een van-alles-en-nog-wat-blogger; het maakt geen zak uit. Dat mooie en leuke wat je ziet? Het bovenstaande wat ik heb beschreven? Is nog maar het topje van de ijsberg. De oppervlakte. Alles wat daaronder ligt is zo gigantisch groot. Zo’n ijsberg waar de Titanic op gezonken is. Misselijkmakend. Zo’n ijsberg waar ik niets te maken mee wil hebben.

Vrouwen zijn valse slangen en ik schaar me liever niet tussen de slangen, te gevaarlijk. Het is voor mij dan ook erg makkelijk om er wat van te zeggen. Het is geen familie van me, het zijn geen goede vrienden van mij. Ik hou niet van ze. Afstand nemen is dan ook erg makkelijk. Kennissen zijn niet belangrijk. Helaas moet ik mijn mond houden over wat er gebeurt achter de schermen. Het enige wat ik kan doen is een tipje van de sluier oplichten en vertellen hoe sneaky het eigenlijk is. De vrouwen van de blogwereld gunnen elkaar totaal niets. Waarom denk ik dan. Het frigging www is zo gigantisch groot, waarom doe je zo ongelofelijk moeilijk om je bezoekers te delen met andere websites? Waarom gun je al die vrouwen niet hun eigen plekje op het web? Waarom moeten de kleine blogs zo ontzettend gekleineerd worden? Eerlijk? Waar komt deze angst en jaloezie (HA! In your face!) vandaan? De namen van de groteren van het web zijn toch al gevestigd? Waar the hell wordt er dan zo moeilijk om gedaan? Niet dat er moelijk gedaan wordt in je gezicht hoor. Nee dat moet allemaal via via, achter je rug om en iedereen houdt wijs zijn mond dicht. De een roddelt over de ander, maar de volgende dag zit de een met iemand anders fijn in een restaurant te klessenbessen over de ander. Wat klopt er niet aan dat plaatje?

Weet je ladies? Jullie zoeken het allemaal maar uit. Ik wil er niets meer mee te maken hebben. Het kan me niets schelen wie wie copycat. Het kan me niet bommen wie interessant doet. Het kan me niet verrotten wie wat doet en wat de plannen zijn van de ander. Het kan me allemaal niet meer niet schelen. Ik gebruik het www, wanneer ik wil, waar ik wil en hoe ik het wil. Want zoals ik al eerder zei: het net is groot genoeg voor iedereen, deel het en bemoei je vooral met je eigen zaken.

Dit is hoe ik de keerzijde van de blogwereld zie. Dit is wat ik meekrijg. Jammer maar helaas, zo hecht is het volgens mij allemaal niet. Wat mij betreft neem ik afstand, gelukkig zijn wij van Girls in the City wel heerlijk direct tegen elkaar. Geen gelul, geen gezeik of gehannes, gewoon straight in elkaars face, zo hoort het namelijk ook gewoon. Misschien moeten we workshops gaan geven? Want oh, wij zijn zo ongelofelijk fantastisch!
Thamar - Girlsinthecity

Nina Ricci - L'elixir

2010-12-05T21:26:00.000+01:00

Afgelopen dinsdag was ik jarig en kreeg ik dit parfum. Hiervoor had ik de Eau de toilette van Nina al, maar nu is deze dus vervangen door Eau de parfum. L'elixir is een soort zwoel liefdesparfum en dat heb ik gemerkt. Mijn vriend is namelijk ontzettend fan van het parfum en zit voortdurend in mijn nek te snuffelen als ik hem opheb. Hij spuit hem nog net bij hemzelf op. L'elixir ruikt heerlijk zoet en zwoel en is ontzettend vrouwelijk. In L'elixir ruik je rode toffee appel en noten van jasmijn en rode bessen. De frisheid van citroen en limoen verfrissen de geur, waardoor hij niet te zwaar wordt. Verder zit er nog amber, cederhout en katoenmusk in. Al met al vind ik dit parfum echt heerlijk.

Music - DI-RECT

2010-11-24T14:16:00.001+01:00

Ik denk dat ik zo ongeveer op mijn zevende voor het eerst met deze band in contact kwam. Inmiddels zijn we tien jaar verder en ben ik alleen maar een grotere fan van ze geworden. Lijkt me dan ook wel eerlijk om een artikeltje aan ze te besteden, niet?

Di-rect is een Haagse band die in 1999 is opgericht. De band is begonnen bij de toen zestienjarige Jamie Westland, de drummer van de band. Jamie was een zeer getalenteerde, jonge drummer die vooral speelde met mannen die veel ouder waren dan hij. Zijn vader, Dick Westland (manager van de band) vond dat hij op zoek moest gaan naar muzikanten van zijn leeftijd, zodat hij met hen samen kon spelen. Zo gezegd zo gedaan. In het Haagse muziekcircuit trommelde hij Tim Akkerman (zang), Bas van Wageningen (basgitaar) en Spike (Frans) van Zoest (gitaar) op. Met zijn vieren vormden ze Di-rect. In 2000 kwam hun demo terecht bij Rob Stenders van 3fm en in 2001 werd Just the way I do hun eerste single. Na die eerste volgden er nog vele anderen en werden er vier studioalbums, een akoestisch album en een cover van de rockopera van The Who.

In maart 2009 schokt zanger Tim Akkerman de band en de fans door uit de band te stappen om een solocarrière te beginnen. De andere drie bandleden waren echter nog lang niet klaar met de band en besloten in samenwerking met BNN een zoektocht te beginnen naar een nieuwe frontman. In het programma "Wie is Di-rect?" werd op 8 november Marcel Veenendaal gekozen als nieuwe frontman. Ook toetsenist Vince van Reeken wordt aan de vaste bezetting toegevoegd. De eerste single van het nieuwe Di-rect, Times are Changing, vliegt meteen de hitlijsten in en ook de daaropvolgende singles This is who we are, Hold on en Natural High doen het erg goed. Hun eerste album This is who we are komt op drie te staan in de album top 50. Inmiddels heb ik drie concerten van het nieuwe Di-rect gezien, omdat ik zo veel geluk heb gehad dat ik twee keer kaartjes gewonnen heb. Afgelopen zaterdag ben ik naar hun clubtour geweest in Hedon te Zwolle en WAUW! Wat knallen ze van het podium af. Bij de andere optredens was dit ook al zo, maar stond ik verder van het podium weg. Afgelopen zaterdag stond ik helemaal vooraan en de energie die van de band af kwam was echt geweldig. Echt. Wat een band.

Een man weet niet wat hij mist

2010-08-27T12:33:00.000+02:00

Een man weet niet wat ie mist, maar als ze er niet is, weet een man pas wat ie mist.

Ergens aan het eind van vorige zomer sprong deze zin plots in mijn hoofd. Ik wist niet wat ik er mee aan moest, zomaar een kwijlerig zinnetje uit een al even kwijlerig liedje. Hoewel ik niets met deze zin kon bleef hij ergens in mijn achterhoofd spoken. Gister sloeg hij uit het niets terug. Het zinnetje bleef dwalen, zoals zinnetjes dat bij mij wel vaker doen. Al mijn verhaaltjes, blogs, liedjes en andere soorten tekst worden opgebouwd vanuit één bepaalde zin.

Maar goed, ik dwaal af. Er is waarschijnlijk een reden dat deze zin steeds rond de vakantie in mijn hoofd springt. De vakantie is toch de tijd dat je mensen mist. Het hele jaar zijn al je vrienden om je heen. Het is vanzelfsprekend dat ze altijd in de buurt zijn, dat je ze altijd kan bereiken, maar zodra de vakantie begint wordt dat ineens lastig. Eén voor één zie je je vrienden zich voorbereiden om op vakantie te gaan. Je bent blij voor ze en je deelt mee in hun vakantievoorpret. Je gaat met ze mee om de laatste dingen in te slaan, je helpt ze met het opstellen van een lijstje van wat ze allemaal in moeten pakken en misschien ga je zelfs met ze mee om ze uit te zwaaien. Om de een of andere manier zit hier voor mij toch altijd een rauw randje aan. Ik ben net zo blij voor hen als zij voor mij zijn als ik op vakantie ga, maar toch kan ik dan al niet wachten tot de dag dat ik ze weer terug zie. Misschien is het egoïstisch dat ik niet onverdeeld blij voor mijn vrienden kan zijn, maar ik kan er niets aan doen. Het lijkt nu net alsof ik in de vakantie een wandelende depressie ben, maar dat is natuurlijk niet zo. Niet iedereen is tegelijk weg en ik heb altijd voldoende mensen om me heen, maar soms is er ineens zo’n moment. Zo’n moment waarop je ineens een enorme behoefte hebt aan een bepaald persoon. Dit soort momentjes treffen mij altijd in de vakantie en deze mensen zijn op dat moment altijd weg. Op zo’n moment voel ik me even enorm verlaten, het gemis slaat keihard toe. Gelukkig duren deze momenten nooit lang, want altijd is er wel iemand in mijn buurt die me op kan vrolijken. Deze kleine momenten zorgen er ook voor dat ik onwijs blij ben als ik mijn vrienden weer terug zie. Pas als ze weg zijn besef ik hoeveel ik ze eigenlijk nodig heb en hoe blij ik eigenlijk met ze ben. Het mag dan een kwijlerig zinnetje zijn, waar is hij wel. Pas als iemand weg is, besef je hoe erg je iemand kan missen. Voor mij mag de vakantie echt nog wel even duren, maar ik verheug me nu al op het moment dat ik iedereen weer terug zie. Fijne vakantie, ik ga jullie missen.

Music - Snow Patrol

2010-06-14T18:46:00.000+02:00

Ik ben een ontzettende liefhebber van muziek en ik wil daarom graag mijn muzieksmaak een beetje met jullie delen. Dit zal ik doen door eens in de zoveel tijd een artikeltje te plaatsen waarin ik een van mijn favoriete artiesten van dat moment zal bespreken. Deze maand beginnen we met Snow Patrol.

Ik denk dat iedereen de Schotse band wel kent. De band is in 1994 begonnen maar is pas in 2003 met hun album Final Straw echt doorgebroken. Van dit album komt ook de single Run. In 2006 werd het echt een bekende band. Toen kwam hun album Eyes Open uit. Van dit album komen de singles Chasing Cars en Shut your eyes die in vele landen waaronder Nederland de top 40 binnendrongen.

Ik kende Snow Patrol al vrij lang, maar een tijdje geleden stuurde een vriend me een link naar een van hun nummers. Eigenlijk ben ik toen pas in gaan zien hoe goed hun muziek eigenlijk is. Vooral de teksten vind ik ontzettend mooi.

Maar goed, hoe leuk ik het ook vind om over muziek te praten, het beste is nog altijd om ernaar te luisteren.

Verder zijn ook You could be happy, Signal Fire, Make this go on forever en Give me strength erg mooie nummers van Snow Patrol.

Loving the Sky

2010-06-07T08:23:00.000+02:00

Hee allemaal,

ik heb echt al ontzettend lang niet meer geblogt. Daar waren verschillende redenen voor die voor jullie niet erg interessant zijn. Ik ga proberen om het weer op te pakken.

Ik ben een ontzettende fan van nagellak. Zoals jullie op de foto kunnen zien ben ik er nog niet zo'n ster in en zien mijn nagels er ook echt afschuwelijk uit. Dit komt omdat ik een bijter ben. Ik probeer dit te minderen en dat gaat ook vrij aardig, maar zodra ik in een stress situatie terecht kom (en ik ben nogal stressgevoelig) en mijn nagels zijn lang genoeg dan zit ik binnen de kortste keren weer te bijten. Nagellak is in mijn geval een erg goede oplossing voor dit probleem. Als ik nagellak opheb wanneer ik in de stress zit begin ik hieraan te pulken. Tegen de tijd dat ik alle nagellak weggekrast heb is de stresssituatie meestal weer voorbij en blijven mijn nagels verder gespaard. Bad habits, everyone has them. ;)

Nu over naar de kern van dit blogje, ik wil namelijk met jullie delen hoe ik deze nagels gemaakt heb. Het is absoluut niet moeilijk en voor iemand met meer geduld dan ik is het resultaat erg mooi.

Voor deze nagels heb ik gebruikt:

- Catrice ultimate Nail Lacquer in 260, Blue's Brother

- Essence multi dimension in 45, So Wanted

- Een naald of tandenstoker

Zoals ik al zei is het erg makkelijk om deze nagels te maken. Allereerst lak je je nagels met de blauwe Catrice lak. Breng een of twee laagjes aan op schone nagels. Laat dit goed drogen. Daarna dip je de naald of de tandenstoker in de Essence lak en maak voorzichtig hartjes op je nagels. Laat ook deze goed drogen. Dit duurt vrij lang omdat je als het ware een soort kloddertjes op je nagels hebt. Probeer hier zo min mogelijk aan te zitten, anders verpest je het al snel. ;)

Het lekkerste voor het laatst bewaren

2010-03-11T18:03:00.001+01:00

Het lekkerste voor het laatste bewaren, dat is iets wat je je hele leven lang blijft doen. De spannendste aflevering van een serie komt altijd aan het eind, zodat de mensen blijven kijken. En na die aflevering zijn ze tevreden, de serie is compleet, de spanning van het wachten is ten einde. Zo gaat het eigenlijk met alles. Je begint op een kleine fiets en vanaf het moment dat je deze hebt verlang je naar een grote, volwassen fiets. Zodra je deze volwassen fiets hebt is het eigenlijk niets bijzonders meer, maar zolang je erop moet wachten is het enorm spannend. Op het moment dat je de fiets krijgt trillen je handen en zo trots als een kat met een versgevangen muis neem je plaats op het zadel, maar als je een week op je fiets fietst is het al zo goed als normaal. Wat ik me afvraag is het volgende: gaat het ook zo in de liefde? Ook daar wacht je tot de perfecte prooi zich voor je voeten werpt en vanaf dat moment begint de jacht. Je doet enorm je best om zo goed mogelijk voor de dag te komen. Je lacht om zijn grapjes, glimlacht op je liefst en probeert ontzettend interessante verhalen op te hangen (wat meestal eindigt in onhandig gegiechel). Maar wat nou als het je lukt? Wat als je hem voor je gewonnen hebt? Wordt het dan ook normaal? Ga je dan ook op zoek naar iets lekkerders? Of stopt het daar? Je bewaard het lekkerste immers voor het laatst. En is liefde niet het lekkerste wat er is?

Mijn op hol geslagen fantasie

2009-12-06T12:27:00.000+01:00

Ik heb een aardig grote fantasie, misschien zelfs iets te groot. Hele verhalen vormen zich in mijn hoofd en zoals de meeste van jullie weten, schrijf ik deze dan ook op.

Vooral op romantisch gebied is mijn hoofd een grote pot met ideeën. Regelmatig heb ik jongens die voor mijn “grote liefde” moesten doorgaan door mijn gedachten zien walsen terwijl ze de meest romantische dingen deden. Van die dingen die geen enkele jongen op de wereld zou doen, tenzij hij in een film speelt. Ik heb het over de jongens die ’s avonds voor je huis gaan zitten om je op te wachten. Omdat ze iets goed te maken hebben, of gewoon omdat ze niet langer meer zonder je konden. Of de jongens die je hun jas geven zodra je zegt dat je het koud hebt. Ja, mijn fantasie is op dat gebied behoorlijk op hol geslagen. In mijn hoofd heb ik alle mogelijke scenario’s uitgestippeld. Van enorme rampen tot zoetsappige relaties. Door deze fantasieën lijkt het alsof ik ontzettend veeleisend ben. Maar ik ben met alle vormen van liefde blij. Hoewel het natuurlijk fantastisch zou zijn als de mannen op deze wereld… Ach, ik blijf wel lekker dromen.

Phileine zegt sorry - Ronald Giphart

2009-09-20T19:30:00.000+02:00

Ongeveer een jaar geleden was er een film op tv: "Ik omhels je met duizend armen." heette het. Ik was ontzettend onder de indruk van deze film. Ik weet niet preciees meer waarom, maar ik vond het zo mooi. Mijn moeder gaf me een tijdje terug het boek, en ik las het in een ruk uit. Ik vond het geweldig, en weer was ik ontzettend onder de indruk. Ik besloot dat ik meer van Ronald Giphart wilde lezen, en daarom dus: "Phileine zegt sorry". Ook van dit boek heb ik onwijs genoten. Ik heb echt dubbel gelegen van het lachen.

In een waanzinnig contemplatief zet Phileine ('brains, beauty, beast, best') haar leven op een rij. Haar vriendinnen zijn haar vriendinnen niet meer, ze werkt heel hard terwijl ze gewoonlijk liever lui is, oprechte levensvreugde kan ze al maanden niet meer opbrengen en haar acterende vriend Max, het enige vrolijke toontje van haar levensorgeltje, geeft zich in New York over aan het feesten en drinken en bevredigen van vrouwen.

Ze besluit haar vriend onverwachts in Manhattan op te zoeken en wordt daar meegezogen in de wereld van een groep jonge toneelspelers die met een provocerende uitvoering van Romeo en Julliet de westerse seksuele moraal aan de kaak probeert te stellen. Cynisch, zwartgallig, opmerkelijk levenswijs en met bijtende humor, vertelt Phileine over de verwikkelingen die haar uiteindelijk dwingen tot een verbijsterende daad.

bron: bol.com

Take a look at the look of...

2009-08-04T16:59:00.000+02:00

Blake Lively! Die heeft een hele mooie stijl. Kijk naar de laarzen! Prachtig!

Dicky Woodstock Festival

2009-08-01T21:37:00.000+02:00

Afgelopen donderdag avond ben ik naar het Dicky Woodstock festival geweest. Echt een topavond! We begonnen de avond met Miss Montreal (eigenlijk Rigby, maar daar heb ik maar een klein stukje van gezien), het kaasmeisje. Dat was erg leuk, ze zong een wat van haar eigen nummers en "Perfect." Je weet wel, dat liedje van de bier-reclame. Toepasselijk dat ze een reclame liedje zong. Maar goed, Miss Montreal was erg leuk.

Daarna was het de beurt aan Ali B. Nou luister ik normaal gesproken nooit naar muziek van Ali B. en eigenlijk sowieso niet naar rappers in het algemeen. Toch betrapte ik mezelf er ten.op dat ik enthousiast het refrein mee aan het zingen was en schreeuwde. Er waren wel mensen die er anders over dachten. In de andere tent waren de hele tijd Metalbands aan het spelen, en de mensen die daar naar luisteren, stellen Ali B. en zijn Hiphop meestal niet op prijs. Dat lieten ze duidelijk merken, door met bier naar hem te gooien. Ik heb hele slechte foto's van Ali B. aangezien de hele tent vol was.

En last maar voor mij ABSOLUUT niet least: STEREO. Nou heb ik al eerder laten blijken dat ik een fan ben van STEREO. Maar de plattelanders uit Steenwijkerland weten het nu ook. Ik heb foto's van heel dichtbij. Mijn oren waren er niet heel erg blij mee, maar toch heb ik het de hele tijd vooraan volgehouden. Ik vond het echt helemaal geweldig, ik wil ze nu al nog een keer weer zien. Mijn vriendin en haar moeder waren gevlucht voor het harde geluid, maar ik ben de hele tijd blijven staan. Ik wilde me absoluut niet weg laten jagen door het harde geluid. Ik vond de muziek zo geweldig en ben helemaal los gegaan. Iets wat een aantal mensen nogal lachwekkend vond. Dat kan ik ze niet kwalijk nemen, zo'n klein meisje dat helemaal los staat te gaan is ook wel lachwekkend.

Astrid Kunst (zangeres)

Thijs Schrijnemakers ((héle donkere foto)Pianist <3)

Daan Koch (gitarist en backing vocals)

Noah Smits (Bassist)

Take a look at the look of...

2009-07-02T22:40:00.000+02:00

De stijl van celebs is vaak heel mooi. Maar jammer genoeg, is het vaak ook onbetaalbaar. Vandaar dat ik goedkopere manieren voor deze looks bij elkaar ga zetten. Een hele nieuwe rubriek dus. Te beginnen met: Drew Barrymore.

De zon

2009-06-20T10:51:00.001+02:00

Ik lig op de grond, op het zachte, groene gras. De zon schijnt fel op mijn nog bleke gezicht – wat trouwens gewoon bleek zal blijven, het wordt hooguit rood als ik lang blijf liggen. Ik snuif en laat de geur van het gras doordringen, de sprietjes kriebelen in mijn gezicht. Ik zucht. Zo zou ik voor altijd kunnen liggen. Met de zon op mijn gezicht en het gras onder mijn rug. Ik adem diep in en ga rechtop zitten. Terwijl ik even met mijn handen door mijn haren ga scan ik de omgeving. Niets bijzonders, net als anders. Ouders, kinderen, voetballers. Hetzelfde als altijd. Ik smeer me nog eens in met zonnebrand en laat me dan weer op mijn rug vallen. Het gras is een beetje platgedrukt, maar ligt nog altijd even fijn. Ik zucht diep. Wat zou het fijn zijn om hier voor altijd te kunnen liggen.

100 Snapshots

2009-06-18T19:11:00.000+02:00

Van een vriendin kreeg ik een link. Een soort, fotowedstrijd. Honderd foto's maken. Met een lijstje met honderd woorden. Dat leek me wel leuk, dus, ik ga dus honderd foto's maken. Dit zijn de woorden waar ik foto's van ga maken:

1. Safety
2. Stale
3. Feathered
4. Hot
5. Open
6. Forever
7. Love
8. Touch
9. Colorless
10. Blue
11. Smell
12. Growth
13. Irony
14. Wrong
15. More
16. Feel
17. Muse
18. Child
19. Within
20. Pale
21. Earth
22. Torn
23. Scars
24. Stray
25. Drops
26. Against
27. Dry
28. Fresh
29. Covered
30. Bold
31. High
32. Shadow
33. Concrete
34. Vein
35. Rush
36. Yellow
37. Empty
38. Cliché
39. Central
40. Loss
41. Wonder
42. Sweet
43. Poetry
44. Heavy
45. Fall
46. Chair
47. Statue
48. Kool-Aid
49. Dark
50. Breath
51. Garbage
52. Silk
53. Teacher
54. Cream
55. Wash
56. Corner
57. Rose
58. Field
59. Two
60. Red
61. Music
62. Rope
63. Decrepit
64. Chase
65. Dream
66. Dance
67. Smile
68. Smirk
69. Reflection
70. Soul
71. Lock
72. Key
73. Rust
74. Find
75. Lose
76. Drag
77. Wind
78. Rest
79. Swing
80. Meeting
81. Vacant
82. Hazy
83. Release
84. Gather
85. Swarm
86. Road
87. Wait
88. Stand
89. Distance
90. Trapped
91. Desk
92. Detach
93. Shatter
94. Home
95. Shy
96. Tackle
97. Begin
98. End
99. Time
100. Life

Als ik ze gekleurd heb, zijn ze gedaan.

Sandaaltjes met hak

2009-06-13T16:44:00.000+02:00

Ik heb de perfecte schoenen. Twee weken geleden zag ik ze in de winkel staan en ik dacht meteen: die MOET ik hebben. Om de een of andere reden heb ik ze niet gelijk gekocht. Later die week heb ik ze alsnog opgehaald. Ik kon er nu pas foto's van maken omdat ik mijn geheugenkaart besloot te verdwijnen. Nu heb ik een nieuwe kaart en heb ik mijn schoenen op de foto gezet.

Zijn ze niet lief! <3

STEREO

2009-06-09T07:54:00.000+02:00

Nooit eerder was het ontstaan van een rockband te volgen op televisie. In het najaar van 2008 was het RTL5 die het aandurfde met het programma Rock Nation en dat bracht een schok teweeg in het Nederlandse rockcircuit. Het resultaat? De band STEREO.

Hun eerste album ligt op 19 juni in de winkels. Monogamy. Ik zelf vind de muziek van STEREO erg goed. Misschien komt het ook omdat ik het ontstaan van de band gevolgd heb. Maar goed, STEREO dus.

Last forever:

http://www.youtube.com/watch?v=T_yA4eNXDMI

Unexpected:

http://www.youtube.com/watch?v=zblDKjtjaZA

Film - The boat that Rocked

2009-05-08T08:18:00.000+02:00

The boat that rocked is een ontzettend grappige film van de makers van Love actually. In 1966 zond de BBC elke week maar twee uur Rock & Roll uit. Radiopiraten lieten vanuit de Noordzee 24 uur per dag Rock 'n Roll horen. Maar liefst 25 miljoen mensen - meer dan de helft van alle Britten - luisterde elke dag naar deze piratenzender. Hiermee werd de Britse overheid buiten spel gezet die in de jaren '60 de voorkeur gaf aan Jazz. Ik heb deze film gister gezien en ik vond het geweldig. Ik heb de helft van de film dubbel gelegen op mijn stoel. Er zit niet veel actie in, maar wel een heel klein beetje. De film gaat dus over radiopiraten in de jaren '60. De overheid doet er alles aan om ze te verbieden de muziek te draaien.

Parijs

2009-05-01T08:01:00.000+02:00

Over een paar uurtjes ga ik in de trein richting Parijs zitten. Dat betekent dus dat ik de komende vijf dagen geen artikelen ga posten. Zodra ik terug ben post ik weer iets nieuws.

The body shop - Pink Grapefruit Shower gel/cream

2009-04-28T12:31:00.000+02:00

Ik ben gek op de douchegels van the body shop. Ze ruiken allemaal heerlijk maar laten geen zware parfumlucht achter. Ik gebruik nu Pink Grapefruit shower gel. Deze douchegel ruikt naar grapefruit, een beetje zurig dus. I love it. Hij schuimt een beetje, en laat een hele lichte grapefruit geur achter op je huid. De producten van de bodyshop worden niet op dieren getest en zijn goed voor het milieu. Zo is 30% van hun flesjes van gerecycled plastic. Lekker en goed dus!

Bikini's!

2009-04-25T10:37:00.000+02:00

De zomer is onderweg en het weer wordt alsmaar beter. Hoogste tijd om je oude bikini te vervangen voor een nieuwe. Ik zette de leukste voor je op een rijtje.

Asos.com 49 pond.

H&M €9,90.

Topshop.com 25 pond.

Topshop.com 25 pond.

Perry sport €12,99.

First Blog!

2009-04-24T21:22:00.001+02:00

Ja ja,
Ik vond het tijd voor een nieuwe blog. Midsummernight's kiss. Waarom die naam? Midsummernightsdream is een van de boeken van William Shakespeare. Niet dat ik die gelezen heb... Wel gespeeld. Op het toneel dus, afgelopen maandag. En nou ja... Kiss. Is gewoon een lief woord.

Terug naar de normalere zaken, mijn blog zal gaan over beauty, fashion, lifestyle, food en... ja... dat soort dingen. Gewoon de zaken die de meeste meisjes bezighouden. Enjoy it!